PESTPEDIA

  • All
  • Αραχνοειδη
  • Εντομα
  • Πτηνα
  • Σκουλικια
  • Τρωκτικα
  • ερπετά
  • Default
  • Title
  • Date
  • Random
  • Χαρακτηριστικά μύγας Στην τάξη των δίπτερων εντόμων και στην υπόταξη Brachycera (κοντές κεραίες – περισσότερα στο wiki) ανήκει το έντομο της
  • Τα πτηνά (πουλιά) είναι ζώα ομοιόθερμα σπονδυλωτά, που στη συντριπτική πλειονότητα τους μπορούν να πετούν με τις πτέρυγες ή φτερούγες,
  • Κύρια χαρακτηριστικά εντόμων   Τα έντομα αποθηκών είναι μικρών διαστάσεων έντομα που κατοικούν, αναπτύσσονται και αναπαράγονται σε αποθήκες τροφίμων ή
  • Σκορπιοί και κύρια χαρακτηριστικά ΤΑΞΗ SCORPIONIDA (ΣΚΟΡΠΙΟΙ)  Ο κεφαλοθώρακας καλύπτεται από πλατιά χιτινώδη πλάκα, το «κέλυφος» ή «θυρεό», στο οποίο
  • Σφήκες- κύρια Χαρακτηριστικά H σφήκα είναι έντομο, υμενόπτερο (Hymenoptera), απόκριτο (Apocrita) και κεντροφόρο. Οι σφήκες έχουν ελάχιστο τρίχωμα και είναι πολύ
  • Κύρια Χαρακτηριστικά Τα χιλιόποδα ή μυριόποδα, ανήκουν στην τάξη Διπλόποδα, έχουν λεπτό, επίμηκες (25-38 mm) κυλινδρικό σώμα, καφέ-μαύρου χρώματος και
  • Κύρια Χαρακτηριστικά   Τα πιο γνωστά είδη Ξυλοφάγα έντομα είναι τα σαράκια και οι τερμίτες. Ζουν και αναπτύσσονται σε ξύλινες επιφάνειες,
  • Τρωκτικά και κύρια χαρακτηριστικά    Τρωκτικά όπως τα ποντίκια βρίσκονται σε υπόγεια, αποθήκες, φρεάτια, τούνελ, κήπους και αγρούς. Πέρα από
  • Οι κοριοί είναι παρασιτικά έντομα της οικογενείας Cimicid και τρέφονται αποκλειστικά με αίμα. Ο όρος συνήθως αναφέρεται σε μέλη του
  • Ψύλλος είναι η κοινή ονομασία απτέρων εντόμων που ανήκουν στην τάξη Σιφωνάπτερα (επιστήμονες χρησιμοποιούν και τον όρο Αφανίπτερα. Είναι εξωτερικά
  • Κατσαρίδες – Κύρια χαρακτηριστικά Η φοβία μεγάλου ποσοστού ανθρώπων για τις κατσαρίδες δεν είναι αδικαιολόγητη. Οι κατσαρίδες πέραν της αποκρουστικής
  • Οι τερμίτες είναι μικρά λευκά, μπεζ ή μαύρα έντομα που μπορούν να προκαλέσουν πολλές καταστροφές σε ξύλινες κατασκευές. Οι τερμίτες
  • Μυρμήγκια και κύρια Χαρακτηριστικά Τα μυρμήγκια είναι κοινωνικά έντοματης οικογένειας Formicidae (Μυρμηγκίδες) και μαζί με τις σφήκες και τις μέλισσες,
  • Γενικός όρος-Βιολογικός κύκλος Τα ξυλοφάγα έντομα όπως και το σαράκι ανήκουν στην πιο μεγάλη τάξη των εντόμων τα κολεόπτερα (σκαθάρια). Ο
  • Οικογένεια: Culicidae Tα μέλη της οικογένειας είναι περίπου 3.500. Είναι πολύ λεπτά έντομα με μακριά προβοσκίδα και δεν φέρουν απλούς
hold SHIFT key to load all load all

Ψαράκια

ΤΑΞΗ THYSANURA 

Τα Θυσάνουρα (κοινώς ψαράκια) έχουν μήκος μέχρι 20 χιλιοστά, στοματικά μόρια μασητικού τύπου, μακριές κεραίες, χρώμα τεφρό, καστανωπό ή λευκό, είναι άπτερα και στο άκρο της κοιλίας υπάρχουν 2 – 3 λεπτές και μακριές αποφύσεις. Ζουν σε σκοτεινό και υγρό περιβάλλον στο έδαφος, σε σάπιο ξύλο, σε φωλιές μυρμηγκιών ή τερμιτών και στα σπίτια. Στα σπίτια προκαλούν ζημιές στις ταπετσαρίες , στα εξώφυλλα των βιβλίων και σε υφάσματα. Ορισμένα παραπλήσια είδη προτιμούν θερμότερες θέσεις και βρίσκονται κοντά σε τζάκια ή στις σωληνώσεις της κεντρικής θέρμανσης. 

Ψαλίδα

ΤΑΞΗ DERMAPTERA (ΔΕΡΜΑΤΟΠΤΕΡΑ) 

Ο κοινότερος εκπρόσωπος της Τάξης των Δερματόπτερων είναι το είδος Forficula-auricularia L. (οικογένεια Forficulidae) κοινώς ψαλίδα. 
Τα τέλεια έχουν μήκος 10-14 χιλιοστά και χρώμα στιλπνό καστανό. Το πρώτο ζεύγος των φτερών είναι κοντό, ισχυρά σκληροποιημένο και καλύπτει το δεύτερο, το οποίο είναι μεγάλο, κατάλληλο για πτήση και διπλώνει κάτω από το πρώτο. Έχουν στοματικό μόρια μασητικού τύπου και λαβίδες στο άκρο της κοιλίας μήκους 5-9 χιλιοστών, καμπυλωτές στα αρσενικά και 3-5 χιλιοστών, σχεδόν ευθύγραμμες στα θηλυκά. Είναι κυρίως φυτοφάγα, κυκλοφορούν μόνο τη νύχτα και την ημέρα κρύβονται σε σκοτεινά και υγρά σημεία κάτω από φυτά ή πέτρες, ανάμεσα σε λουλούδια ή κάτω από φλοιούς δέντρων. Συνήθως δεν τσιμπούν τον άνθρωπο παρά μόνο όταν τυχαία έρθουν σε επαφή με το δέρμα και ενοχληθούν. 

ΤΑΞΗ PSOCOPTERA 

Τα ψωκόπτερα έχουν μήκος μέχρι 6 χιλιοστά, στοματικά μόρια μασητικού τύπου, με ένα, δύο ή κανένα ζεύγος φτερών και κεραίες μακριές. Κοινώς είναι γνωστά σαν ψείρες των βιβλίων (βιβλιόψειρες). Τα Ψωκόπτερα τρέφονται με μύκητες, μονοκύτταρα φύκη, λειχήνες, σπόρους δημητριακών και γενικά με φυτικά ή ζωικά προιόντα. Τα περισσότερα είδη ζουν στο ύπαιθρο αλλά ορισμένα βρίσκονται μέσα στα σπίτια, όπου τρέφονται με αποθηκευμένα τρόφιμα και μύκητες. Ορισμένα είδη βρίσκονται επάνω ή μέσα σε βιβλία όπου τρώνε τη κόλλα βιβλιοδεσίας ή μύκητες που έχουν αναπτυχθεί εκεί. Δεν τρώνε το χαρτί αλλά το καταστρέφουν για να ανακαλύψουν την κόλλα ή τους μήκυτες. 


Καταπολέμηση 

Η καταπολέμηση γίνεται με εφαρμογές απεντόμωσης σε σημεία συνάθροισης ή μετακίνησης τους. Ιδιαίτερα όσον αφορά τις ψείρες των βιβλίων , η έλλειψη υγρασίας στο χώρο δεν ευνοεί την ανάπτυξη μυκήτων που αποτελούν μια από τις τροφές τους και επομένως δεν ευνοεί την εγκατάσταση αυτών των εντόμων. 

Αράχνη

Η αράχνη ανήκει στα Αρθρόποδα και δεν είναι έντομο, καθώς έχει οκτώ πόδια και το σώμα της χωρίζεται σε κεφαλοθώρακα και κοιλιά.
Ειδικότερα, ο όρος αράχνη περιλαμβάνει κοινά χερσόβια Αρθρόποδα της ομοταξίας Αραχνίδια και της τάξης Araneida(Araneae). Διαφέρουν από την άλλη ομάδα των Αρθρόποδων, τα Έντομα, στο ότι φέρουν οκτώ πόδια και όχι έξι, και το σώμα τους χωρίζεται σε δύο τμήματα και όχι σε τρία.
Κατά κανόνα , οι αράχνες είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο και τα ζώα καθώς δεν μπορούν να διατρυπήσουν την επιδερμίδα τους. Ορισμένα είδη το κατορθώνουν και το αποτέλεσμα είναι συνήθως παρόμοιο με εκείνο του κεντρίσματος των μελισσών. 
Αν η καταστροφή των ιστών δεν είναι αρκετά αποτελεσματικό μέτρο και υπάρχει πρόβλημα αραχνών, τότε συστήνεται εφαρμογή απεντόμωσης σε γωνίες, ρωγμές, σωρούς ξύλων κλπ. 
Το έμπειρο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό της AxivenPestControl μπορεί να αξιολογήσει το πρόβλημα όπου και αν εμφανίζεται, δίνοντας την αποτελεσματικότερη λύση.

 

Ακαρέα

ΑΚΑΡΕΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ DEMODICIDAE
Demodex spp.
Το γένος αυτό περιλαμβάνει μια πολύ εξειδικευμένη ομάδα ακάρεων που παρασιτούν στο θύλακο των τριχών και τους σμηγματογόνους αδένες διάφορων θηλαστικών.
Το άκαρι είναι μικρό αρθρόποδο και ταξινομείται μαζί με το τσιμπούρι στα ακάρεα.
Είναι το πιο ποικιλόμορφο από τα αραχνοειδή και ενώ το τσιμπούρι φαίνεται εύκολα, ένα άκαρι γίνεται δύσκολα ορατό με το ανθρώπινο μάτι καθώς έχει μέγεθος μικρότερο, συνήθως, από ένα χιλιοστό του μέτρου. Μερικά είδη μπορούν να φτάσουν τα 20 χιλιοστά και άλλα, με μέγεθος μόλις 0,08 του χιλιοστόμετρου, μπορούν να κάνουν φωλιά ακόμη και στο θύλακα μιας ανθρώπινης τρίχας. Τα ακάρεα βρίσκονται σχεδόν παντού στη βιόσφαιρα του πλανήτη μας, σε βάθος ακόμη και ως 10 μέτρα μέσα σε έδαφος με ανόργανα υλικά, σε πολικές ή τροπικές περιοχές και ερήμους, σε κρύες ή θερμές πηγές, σε θαλάσσια βάθη ως και 5.000 μέτρα κλπ.
Το άκαρι δεν έχει εντομές που να χωρίζουν τον κεφαλοθώρακα (πρόσωμα) από το οπισθόσωμα (κοιλιά), όπως τα υπόλοιπα αραχνοειδή (π.χ. αράχνη) αλλά τα δύο αυτά μέρη είναι ενωμένα συμπαγώς με μια ανεπαίσθητη ραφή. Ξεχωρίζει όμως το γναθόσωμα, το μέρος από το οποίο τρέφεται το άκαρι, το οποίο προεξέχει από το υπόλοιπο κύριο σώμα του, το ιδιόσωμα. Το ενήλικο άκαρι έχει συνήθως 4 ζεύγη πόδια, όπως τα αραχνοειδή, όμως μερικά είδη έχουν 3 ή και 2 ζεύγη πόδια και μερικά στην ενηλικίωση μένουν με ένα μόνο ζεύγος πόδια. Το γναθόσωμα στο κάθε άκαρι έχει προσαρμοστεί στον τρόπο που τρέφεται ώστε να μπορεί να δαγκώνει, να κεντρίζει, να πριονίζει ή και να ρουφά. Η αναπνοή γίνεται μέσω μικρών ανοιγμάτων στον εξωσκελετό τους ή και από το ίδιο το κέλυφός τους.
Μια πολύ διαδεδομένη και γνωστή ασθένεια που προκαλείται από συγκεκριμένο άκαρι είναι η ψώρα. Το άκαρι της ψώρας φωλιάζει στο δέρμα ανθρώπων και ζώων και προκαλεί εκτεταμένες βλάβες αν παραμεληθεί η θεραπεία που είναι αναγκαία. Συνήθως το άκαρι πεθαίνει μέσα στο δέρμα από το ξύσιμο, καθώς το σημείο που βρίσκεται εντοπίζεται από τη φαγούρα που προκαλεί και ο τρόπος αυτός απαλλαγής από ένα μόνο άκαρι-εισβολέα είναι συνήθως αποτελεσματικός.
Αρκετά από τα ακάρεα προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις όπως η αλλεργική ρινίτιδα, το άσθμα και το έκζεμα. Συγκεντρώνονται σε ζεστά και υγρά μέρη όπως τα στρώματα των κρεβατιών. Θεωρείται πως η εισπνοή τους από τον άνθρωπο κατά τη διάρκεια του ύπνου εκθέτει το ανθρώπινο σώμα σε κάποια αντιγόνα που τελικά προκαλούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Τα ακάρεα της σκόνης θεωρούνται από τα χειρότερα αλλεργιογόνα.
Ένας τρόπος προστασίας του ανθρώπου από τα ακάρεα είναι η χρήση απωθητικών ουσιών όπως εκείνες που χρησιμοποιούνται για τα κουνούπια. Αν η πυκνότητα των ακάρεων είναι μεγάλη και η συχνότητα προσβολής του ανθρώπου υψηλή, τότε πρέπει να γίνει καταπολέμηση τους στα ζώα – φορείς και στις μολυσμένες περιοχές. Αυτό όμως απαιτεί συνήθως εφαρμογή παρασιτοκτόνων σε μεγάλες εκτάσεις. Για το άκαρι της ψώρας εφόσον αυτό έχει εγκατασταθεί στο σώμα του ανθρώπου γίνεται τοπική εφαρμογή κατάλληλων διαλυμάτων μετά από καλό πλύσιμο της περιοχής με ζεστό νερό.

 

Τσιμπούρια

ΚΡΟΤΩΝΕΣ (ΤΣΙΜΠΟΥΡΙΑ)
Οι κρότωνες με την κατασκευή του εκτοδέρματός τους κατατάσσονται σε μαλακούς και σκληρούς.
Οι κρότωνες είναι μεγάλα εκτοπαράσιτα , προσαρμοσμένα να απομυζούν αίμα από θηλαστικά , πτηνά και ερπετά και γενικά παρουσιάζουν μεγαλύτερο υγειονομικό ενδιαφέρον από τα ακάρεα.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ARGASIDAE
Στα Argasidae κατατάσσονται οι μαλακοί κρότωνες στους οποίους το εκτόδερμα είναι περγαμηνοειδές , χωρίς θυρεό κα συχνά με πολλά βοθρία (εκβαθύνσεις). Στις νύμφες και τα τέλεια άτομα τα στοματικά μόρια είναι τοποθετημένα στα κάτω μέρος του σώματος και δεν είναι ορατά από πάνω.

Argas persicus Oken
Είναι είδος κοσμοπολίτικο και παρασιτεί στις κότες και άλλα κατοικίδια και μερικές φορές στον άνθρωπο και τα βοοειδή.
Τα τέλεια άτομα έχουν μήκος τέσσερα έως τέσσερα έως δέκα και πλάτος δυόμιση έως έξι χιλιοστά. Το χρώμα τους είναι καστανοκίτρινο πριν από την αιμοληψία και μετά από αυτή μεταβάλλεται σε μεταλλικό κυανό.
Τα αυγά τοποθετούνται σε ομάδες των 20-100 σε σχισμές ξύλων ή ρωγμές και εσοχές των ορνιθώνων καθώς και κάτω από φλοιούς δέντρων . Τα αβγά εκκολάπτονται μετά από τρεις ή και περισσότερες εβδομάδες και οι νεαρές προνύμφες προσκολλώνται συνήθως κάτω από τα φτερά των πτηνών. Στη θέση αυτή παραμένουν για πέντε έως δέκα ημέρες απομυζώντας αίμα και στη συνέχεια πέφτουν στο έδαφος. Τα τέλεια άτομα κρύβονται την ημέρα σε καλά προφυλαγμένα σημεία και μόνο το βράδυ επιτίθενται στους ξενιστές τους για απομύζηση αίματος που διαρκεί δύο περίπου ώρες. Οι προνύμφες μπορούν να ζήσουν χωρίς τροφή επί τρεις περίπου μήνες ενώ οι νύμφες και τα τέλεια επί πέντε χρόνια περίπου.

Argas reflexus Fabricius
Παρασιτεί κυρίως στα περιστέρια και πολλές φορές σε άλλα πτηνά , τον άνθρωπο και τα ιπποειδή.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ IXODIDAE

Στην οικογένεια κατατάσσονται οι σκληροί κρότωνες οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την παρουσία των νωτιαίου θυρεού, δηλαδή μιας χιτινισμένης πλάκας, στη ραχιαία επιφάνεια του σώματος τους. Η ψευδοκεφαλή βρίσκεται στο μέρος μέρος του σώματος και είναι ορατή από πάνω. Τα θηλυκά γεννούν τα αβγά τους σε καλά προφυλαγμένα σημεία κοντά στο έδαφος όπως είναι κάτω από πέτρες ή βώλους χώματος , ρωγμές ή εσοχές τοίχων και ξύλων. Τα αυγά είναι μικρά και τοποθετούνται σε ομάδες των 200 αυγών περίπου. Οι νεαρές προνύμφες μετά την έξοδό τους από τα αυγά ανεβαίνουν στη χλόη ή χαμηλούς θάμνους και περιμένουν το πέρασμα του ξενιστή για να προσκολληθούν στο σώμα του. Στον ξενιστή βρίσκουν κατάλληλο σημείο της επιδερμίδας και βυθίζουν σε αυτή τα στοματικά τους μόρια για να απομυζήσουν αίμα. Εκτός από τον ερεθισμό είναι και φορείς ασθενειών και μπορούν να μεταφέρουν πρωτόζωα, ιούς και ρικέτσιες.
Η ατομική προστασία του ανθρώπου από τους κρότωνες επιτυγχάνεται εύκολα με τη χρήση απωθητικών ουσιών. Στις περιπτώσεις που παρατηρείται μεγάλη πυκνότητα κροτώνων και συχνή προσβολή του ανθρώπου είναι ανάγκη να γίνει εφαρμογή παρασιτοκτόνων σε ζώα φορείς και υπολειμματικοί ψεκασμοί κυρίως σε εσωτερικούς χώρους. Η εφαρμογή παρασιτοκτόνων σε εξωτερικούς χώρους γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις επειδή για να είναι επιτυχής πρέπει να είναι εκτεταμένη.
Για την καταπολέμηση των σκληρών κροτώνων γίνονται υπολειμματικοί ψεκασμοί στο πάτωμα, τα σοβατεπιά και τις ρωγμές των τοίχων. 

 

Φίδια - Χαρακτηριστικά και καταπολέμηση τους

Φίδια - κύρια Χαρακτηριστικά

Τα φίδια είναι ερπετά της ομώνυμης υποτάξης (Serpentes). Τρέφονται με μικρά ζώα, πουλιά, αυγά ή έντομα, ενώ άλλα μεγαλύτερα φίδια (όπως ο πύθωνας) τρέφονται με μεγαλύτερα ζώα. Υπάρχουν πολλά είδη φιδιών και λίγα μόνο είναι δηλητηριώδη (ιοβόλα) και επικίνδυνα και για τον άνθρωπο. Γίνεται διάκριση μεταξύ των «πλέον επικίνδυνων» και αυτών που θεωρούνται ότι έχουν το «ισχυρότερο δηλητήριο». Οι δύο αυτές κατηγορίες δεν ταυτίζονται απαραίτητα και είναι απόλυτα διακριτές. Επικίνδυνα φίδια είναι αυτά που προκαλούν τους περισσότερους θανάτους ετησίως.

Είναι γνωστό ότι πάνω από 1.000.000 άνθρωποι τον χρόνο σε όλο τον κόσμο πέφτουν θύματα δηγμάτων φιδιών, ιδιαίτερα στην Ασία και στην Αφρική, λιγότερο την Αμερική και πολύ λιγότερο στην Ευρώπη. Αντίθετα ένα φίδι με εξαιρετικά ισχυρό δηλητήριο δεν είναι απαραίτητο να φιγουράρει στην λίστα των πλέον επικίνδυνων και αυτό γιατί μπορεί να ζει σε περιοχές όπου δεν έρχεται σε επαφή με ανθρώπους. Η τοξικότητα του δηλητηρίου μετράται με την διεθνώς αποδεκτή μέθοδο LD50 (Lethal Dose 50%). Η μέθοδος αυτή μετρά τον βαθμό τοξικότητας του δηλητηρίου από τον αριθμό θανάτων που θα προκαλέσει σε πληθυσμό ποντικών στους οποίους θα χορηγηθεί το δηλητήριο. Η τοξικότητα μετράται από το πόση ποσότητα δηλητηρίου είναι ικανή να σκοτώσει το 50% του αριθμού των ποντικών, ανά κιλό μάζας σώματος. Η Αυστραλία φιλοξενεί τα 8 από τα 10 περισσότερο ιοβόλα φίδια του πλανήτη (μερικά από αυτά είναι τα coastal taipan, brown snake, death adder, tiger snake, Indian saw-scaled viper, boomslang, Hook nosed sea snake).

Οι ιδιάζουσες αισθήσεις των φιδιών
Τα φίδια φέρουν αισθητήρια όργανα που δε συναντώνται ευρέως στο ζωικό βασίλειο. Αρκετά είδη έχουν αναπτύξει τη θερμική όραση, οι αισθητήρες της οποίας εδρεύουν στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού του φιδιού πίσω από τα ρουθούνια. Η εικόνα που δίνεται στο φίδι δε μπορεί να έχει τη λεπτομέρεια της όρασης, μπορεί όμως να φανεί εξαιρετικά αποτελεσματική στο σκοτάδι σχηματίζοντας το θερμικό περίγραμμα του στόχου τους ή του πιθανού εχθρού τους.

Τα περισσότερα είδη φιδιών έχουν ασθενή όραση. Μπορούν να διακρίνουν περισσότερο το περίβλημα των απέναντι τους σωμάτων παρά τα χαρακτηριστικά τους. Πέραν αυτών υπάρχουν και φίδια εντελώς τυφλά ενώ άλλα φίδια παρουσιάζουν άριστη όραση, τα περισσότερα όμως απλώς δεν βλέπουν καλά.

Η ακοή είναι επίσης μια άλλη αίσθηση στην οποία τα φίδια υστερούν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα φίδια δεν διαθέτουν αυτιά ή άλλα ακουστικά ανοίγματα για να μπορούν να συλλαμβάνουν τους ήχους με αποτέλεσμα να μπορούμε να τα θεωρήσουμε κουφά. Η ασθενής ακοή όμως των φιδιών αντικαθίσταται από ένα είδος συστήματος που φαίνεται να έχουν αναπτύξει στον εγκέφαλο τους και χάρις σε αυτό μπορούν να αισθάνονται (όχι να ακούν, απλώς να καταλαβαίνουν) τους ήχους κοντά τους, αρκεί αυτοί να είναι χαμηλών συχνοτήτων.

Η όσφρηση των φιδιών είναι εξαιρετική και αντικαθιστά πρακτικά την ελλειπή τους όραση και ακοή και τα βοηθάει στο να οσφραίνονται και να αντιλαμβάνονται τα θυράματα αλλά και τους θηρευτές τους.

Σε ορισμένα φίδια το σαγόνι τους που αφήνεται να κρέμεται συλλαμβάνει δονήσεις και το δέρμα κάτω από αυτό ίσως παίζει το ρόλο του τυμπάνου για περιορισμένο αριθμό συχνοτήτων. Δε διαθέτει τα οστάρια σφύρα - άκμονας - αναβολέας που δίνουν την ενίσχυση του ήχου στο ανθρώπινο αυτί, όμως η άρθρωση του σαγονιού πιθανό να παίζει κάποιο τέτοιο ρόλο. Φυσικά το ίδιο τους το σώμα είναι άμεσος δέκτης ακόμα και των ασθενέστερων δονήσεων και ήχων χαμηλής συχνότητας που μεταφέρονται από το έδαφος. Τα φίδια δεν είναι εύκολο να αγγίζουν πράγματα που βρίσκονται μακριά από το σώμα τους, έχουν όμως την αίσθηση των κοντινών τους αντικειμένων εξ αποστάσεως μέσω μιας ασυνήθιστης αίσθησης που έχουν αναπτύξει. Σερνόμενα με την κοιλιά σε ξηρό περιβάλλον παράγουν και διατηρούν, ακόμα και αφού σταματήσουν, στατικό ηλεκτρισμό έως 1000 Volt και μπορούν να τον χρησιμοποιούν με τα αισθητήρια που φαίνεται να διαθέτουν τουλάχιστο στο κεφάλι για να κυνηγούν καθοδηγούμενα από ηλεκτροστατικά ίχνη στο διάβα τους όταν τους λείπουν δεδομένα όσφρησης καθώς και για να ελίσσονται ανάμεσα σε εμπόδια όταν δε μπορούν να δουν. Η αίσθηση που δίνουν τα φορτία στα φίδια είναι να μπορεί το ζώο να ανιχνεύει την κατεύθυνση και την απόσταση είτε αντικειμένων είτε μικρών φορτισμένων σύννεφων υδρατμών που προέρχονται από προπορευόμενα ζώα αν τα φορτία αυτά βρίσκονται εντός των μερικών εκατοστών βεληνεκούς της που επεκτείνεται με την κίνηση του κεφαλιού. Η ονομασία της ιδιάζουσας αυτής αίσθησης είναι ηλεκτροστατική αίσθηση, προκύπτει από το χρησιμοποιούμενο όρο "electrostatic sense" των παραπομπών και ίσως να μπορούμε να την καταλάβουμε αν την παρομοιάσουμε με το πλησίασμα του ανάποδου της παλάμης του χεριού μας σε μια οθόνη τηλεόρασης καθοδικού σωλήνα.

Τα φίδια λόγω της ευαισθησίας τους στις δονήσεις και της ηλεκτροευαισθησίας τους θεωρούνται χρήσιμα στην πρόγνωση σεισμών.